Iedereen die in het gebied van het waterschap woont, werkt en/of recreëert heeft belang bij het werk van het waterschap. Deze belangen bij de uitvoering van de waterschapstaken verschillen per groep belastingbetalers (zie ook Welke waterschapsbelastingen zijn er en wie betaalt voor wat?’).
Daarom worden de kosten voor de waterschapstaken aan de hand van percentages verdeeld over de verschillende groepen belastingbetalers. Het bestuur van het waterschap stelt deze verdeling vast. Deze regeling wordt volgens de wetgeving de kostentoedelingsverordening genoemd.
Iedereen heeft belang bij het werk van het waterschap. Of u nu een woning in de stad bezit, een appartement huurt, een bedrijf of landbouwgrond heeft. Iedereen heeft immers belang bij het veilig kunnen wonen, werken en recreëren in het waterschapsgebied.
In het kader van de waterschapswet mag het waterschap inwoners van zijn werkgebied belasting opleggen voor het algemene belang dat zij hebben bij de uitvoering van de waterschapstaken. Het waterschap erkent dat de belangen van de inwoners in het gebied verschillen. Zo betalen gebruikers van een woonruimte andere waterschapsbelastingen dan woning- of grondeigenaren. Afhankelijk van uw situatie wordt vastgesteld wat u aan waterschapsbelasting moet betalen.
Watersysteemheffing:
Met de watersysteemheffing houdt het waterschap het water in sloten en singels op peil. Ook de maatregelen om wateroverlast of verdroging te voorkomen worden hiervan betaald. Voorbeelden: het bouwen van sterke dijken, het vergroten van de pompcapaciteit en de bouw van nieuwe gemalen, het verbreden van oevers en het aanleggen van waterbergingen. Ook zorgt het waterschap voor schoon water in sloten en (zwem)plassen en natuurontwikkeling. Omdat elke bewoner baat heeft bij droge voeten, sterke dijken, wegen en schoon water betaalt elke inwoner mee aan deze heffing, al betaalt niet iedereen evenveel.
De watersysteemheffing bestaat uit vier onderdelen:
Wegenheffing:
De wegenheffing is voor het onderhoud van de wegen die door het waterschap onderhouden worden. Dit zijn de wegen buiten de bebouwde kom, met uitzondering van de provinciale wegen en de rijkswegen. Omdat het waterschap de wegen op het Eiland van Dordrecht en een deel van het havengebied niet onderhoudt, hoeven de inwoners in deze gebieden deze heffing niet te betalen.
Zuiveringsheffing
De zuiveringsheffing is voor het zuiveren van het rioolafvalwater. De waterschappen gaan uit van het principe dat één persoon per dag gemiddeld 130 liter water verbruikt (afwassen, douchen, wc-gebruik). Woont u alleen, dan betaalt u het tarief voor de verontreinigingsheffing voor één persoon. Mensen die met twee of meer personen een huishouden delen, betalen drie keer dit tarief. Dit bedrag is gebaseerd op de gemiddelde gezinsgrootte van drie personen.
Verontreinigingsheffing
De verontreinigingsheffing is voor gebruikers van woon- en bedrijfsruimten die afvalwater lozen op het oppervlaktewater (dus niet via het riool). Het tarief en de mate van vervuiling bepalen de hoogte van de aanslag.
Om de hoogte van de waterschapsbelastingen te bepalen zijn de volgende zaken van belang:
1. Begroting
Daarin staan alle kosten die het waterschap jaarlijks moet maken om zijn taken te kunnen uitvoeren en dus ook hoeveel belasting er geheven moet worden om de kosten te kunnen dekken. Elk jaar in november stelt het bestuur van het waterschap de begroting voor het volgende jaar vast.
2. Verdeling van de kosten over de verschillende groepen belastingbetalers (Kostentoedelingsverordening)
Iedereen die in het gebied van het waterschap woont, werkt en/of recreëert heeft belang bij het werk van het waterschap. Deze belangen bij de uitvoering van de waterschapstaken verschillen per groep belastingbetalers. Daarom worden de kosten voor de waterschapstaken aan de hand van percentages verdeeld over de verschillende groepen belastingbetalers. Het bestuur van het waterschap stelt deze verdeling vast. Deze regeling wordt volgens de wetgeving de kostentoedelingsverordening genoemd.
3. Hoogte waterschapsbelastingen
Als het waterschap de begroting en de manier waarop de kosten verdeeld moeten worden over de groepen belastingbetalers heeft vastgesteld, dan kan ook de hoogte van de waterschapsbelasting worden uitgerekend.
Nieuwe wetgeving
Sinds 2009 is de wetgeving verandert (Waterschapswet). De waterschappen hebben met ingang van 1 januari 2009 een ander belastingstelsel. Dit stelsel bepaalt hoe de kosten van het waterschap over de groepen belastingbetalers (belastingplichtigen) worden verdeeld. Een belangrijk uitgangspunt van het belastingstelsel is, dat iemand betaalt naar de mate van het belang dat hij heeft bij het werk van het waterschap. Dit belang ligt nu anders dan vroeger.
Beleidsvrijheid voor het waterschap
Door de nieuwe wetgeving is ook de verdeling van de kosten over de groepen belastingbetalers veranderd. Deze wetgeving is landelijk ingevoerd. Omdat de werkgebieden van de waterschappen in Nederland verschillen (landelijk en/of stedelijk gebied, natuurgebieden, recreatiegebieden enz.) geeft de wet de waterschappen de mogelijkheid om de verdeling van de kosten over de groepen belastingbetalers binnen bepaalde marges zelf te kunnen bepalen (beleidsvrijheid). Het waterschap moet dat dan wel uitleggen en daarvoor toestemming hebben van de provincie. Voorbeeld: de kosten die het waterschap maakt voor het watersysteem mogen volgens de wet tussen de 40% en de 50% worden doorberekend aan de huishoudens in het werkgebied.
Bestuur wilde al in 2008 aanpassing
Het bestuur van het waterschap was bij de invoering van de nieuwe wet (per 1 januari 2009) al van mening dat de verdeling van de kosten voor het watersysteem niet evenredig waren verdeeld over de groepen belastingbetalers burgers, bedrijven, agrarische sector en natuur. Er kwam in 2009 heeft een aanzienlijke lastenverzwaring plaatsgevonden voor bedrijven en agrariërs. Het waterschap wilde gebruik maken van de mogelijkheid deze lastenverzwaring te corrigeren door de verdeelpercentages aan te passen.
De provincie was het echter niet eens met de manier waarop het waterschap de kosten wilde verdelen en gaf geen toestemming om de verdeelpercentages aan te passen. Het waterschap stapte daarop naar de rechter omdat ze het oneens was met het ingrijpen van de provincie Zuid-Holland. De rechter gaf het waterschap in juli 2010 gelijk.
Het waterschap wil nu alsnog gebruik maken van de mogelijkheid om de kosten voor het watersysteem evenredig te gaan verdelen over de groepen belastingbetalers.
